7. Αυτοβιογραφικό                              

Το ξεκίνημα ήταν σαν μια κραυγή κάποιο ήσυχο δειλινό,

μια απόφαση, η δική μου επανάσταση,

μια προσωπική απάντηση

στους Κλειδοκράτορες που προσπαθούν να καλουπώσουν τη ζωή μας.

Όχι δεν γονάτισαν τις ψυχές μας.

Όχι δεν έσβησαν το πνεύμα μας.

Εκεί στο περιθώριο εμείς γράφουμε την δική μας ιστορία

ΚΑΙ ΜΑΣ ΦΤΑΝΕΙ …

Φτάνουν οι σημειώσεις αυτές για να εξηγήσουν

όσα γράφουν οι σελίδες τους.

Προσπαθώ να καταγράψω τις ζωές μου,

μια ανάγκη εσωτερικής εκτόνωσης,

ένα πάθος απροσδιόριστο, έντονο, υπαρξιακό.

Γράφω με την κρυφή ελπίδα πως θα βρεθούν κάποιοι στο μέλλον

που θα ξοδέψουν λίγο απ` το χρόνο τους

για να διαβάσουν τους χτύπους της καρδιάς μου.

Δεν επιζητώ καταναλωτές ιδεών,

γράφω μονάχα για τους μελλοντικούς αναζητητές των αιτιών.