9.Γραμμές

Είναι οι λέξεις που φτώχυναν και δεν τολμώ να αρθρώσω καμιά.                                                        

Είναι τα συναισθήματα που στέρεψαν και έμεινα μόνος.

Είναι… γραμμές,

χαράζω γραμμές στο χρόνο και αφήνω εσένα καρδιά μου να βάλεις

χρώματα

         ήχους

               εικόνες

                       λέξεις.

Πέρασε καιρός και ξέχασα να ερμηνεύω τον κόσμο πια

– ήταν τότε που έμεινα για πρώτη φορά μόνος –

μόνος, χωρίς Θεό,

μόνος, χωρίς εσένα,

μόνος, χωρίς φίλους.

…………………………………………………………

Απόψε προσπαθώ να ερμηνεύσω τον εαυτό μου πάλι,

ίσως εκεί ανάμεσα στις άδειες γραμμές,

εκεί στην άκρη του μυαλού μου,

να βρω,

ένα χρώμα

           έναν ήχο

                 μια εικόνα

                            μια λέξη

απ` τον Θεό μου,

απ` την αγάπη μου,

από τους φίλους μου.

Αναρωτιέμαι όμως αν υπάρχει χρόνος ακόμα.