16. Επιθυμίες

Δεν θέλω πολλά,

ένα φως στην κουζίνα για να βρίσκω το δρόμο

όταν διψασμένος ξυπνώ τη νύχτα.

Ένα ποτήρι νερό που να μη στάζει φόβο κι ενοχή.

Μια σιωπή που να μη φοβάται τις λέξεις.

Ένα λάθος που να δικαιώνει τις επιλογές.

Ένα παράθυρο που να βλέπει κάπου αλλού,

να μη βλέπει πάντα το ίδιο τοπίο.

Δεν θέλω πολλά…

Ένα βλέμμα που να λέει

είμαι εδώ κοντά σου, στα εύκολα, στα δύσκολα.

Λίγες λέξεις, που ίσως δεν χρειαστεί ποτέ να τις πω,

μα να ξέρω πως υπάρχουν εδώ δίπλα μου.

Λιγότερη κατάκριση ή αυταρέσκεια,

όταν κοιτάζω το πρόσωπό μου στο καθρέφτη.

Δεν θέλω πολλά,

γιατί κάποτε ήθελα κι αυτό που ήρθε

δεν έμοιαζε με αυτό που φαντάστηκα,

γιατί οι μεγάλες επιθυμίες φοράνε φθαρμένα παπούτσια

και περπατούν στο πλάι μου,

δίχως ποτέ να με ρωτούν αν τις αναγνωρίζω.

Ζητώ μικρά καθημερινά απλά πράγματα,

ένα σπίτι χωρίς τοίχους για να μπαίνουν οι λέξεις

όπως τα πουλιά, να κτίζουν φωλιές

και ίσως κάπου εκεί,

να κρύβεται ολόκληρος ο κόσμος,

σε ένα ποίημα που κτίστηκε χωρίς να με πληγώσει.