3. Αναζητήσεις                                                

Μη φοβάσαι να ονειρευτείς

στιγμές όμορφες σε κάποιες γυάλινες ακρογιαλιές,

τον ήλιο να ζεσταίνει την πιο κρύα νύχτα του χειμώνα,

στιγμές που η αγάπη δίνει μορφή στο ανεκπλήρωτο,

μορφές που η αύρα τους αγγίζει την ψυχή σου.

Μα ξέρω πως αισθάνεσαι τώρα,

πίσω απ’ τις πράξεις που η μια σκοτώνει την άλλη για να υπάρξει αυτή,

πίσω απ’ το πρόσωπο που ο χρόνος αλλάζει συνεχώς,

καθώς περπατάς σε ανήλια στενά δωμάτια

κι απορημένος αναρωτιέσαι αν είσαι αυτό το σύνολο από

– παλιά ερωτικά γράμματα

– ξεθωριασμένες φωτογραφίες πεταμένες μες στο χρόνο

– λευκώματα γεμάτα όνειρα και επιστολές στον Θεό

– χαρτιά από εξώσεις, ειδοποιητήρια, αποδείξεις από ανομολόγητα χρέη

– λησμονημένα χειρόγραφα ποιητών…

Ναι, τα ξέρω όλα αυτά γιατί πέρασα κι εγώ από αυτά τα δωμάτια.

Είδα την Τροία να φλέγεται

και ένα μονάχα μπορώ να σου πω,

πρέπει να συναντήσεις τον Δημιουργό σου,

για να μην φοβάσαι πια να ονειρευτείς.