15. Το ταξίδι                             1. Σίκινος  5.8.99

Πολλοί φίλοι μου αναρωτιούνται πώς έζησα τα τελευταία χρόνια,

δεν ξέρουν πως πάντα ταξίδευα

ακόμα κι όταν ήμουν μαζί τους,

ταξίδια απ’ την μια κάμαρη στην άλλη, απ’ το τίποτα στο πάντα,

ταξίδια στο απίστευτο και στο ανεκπλήρωτο,

σ΄ έρημες αποβάθρες και ραγισμένους καθρέφτες,

μακριά από πανάρχαια χρέη,

και το ρολόι στον τοίχο να σημαίνει πάντα έξη και δέκα.

Μετά, γύρισα και όλα έγιναν πολύ γρήγορα,

οι φίλοι σκόρπισαν, άλλοι στην θαλπωρή μιας αγκαλιάς,

άλλοι έφυγαν μακριά με μια παράξενη ιδέα σφηνωμένη

ανάμεσα στα μάτια,

οι ερωτευμένοι παντρεύτηκαν και έγιναν ξένοι

και τα παιδιά μεγάλωσαν.

Κι εγώ…

“Με τα χειρόγραφα του Φθινοπώρου στη μασχάλη“,*

μόνος,

ταξιδεύω ακόμα

μακριά από μια Τροία που φλέγεται.

*Τάσος Λειβαδίτης