18. Οι καιροί άλλαξαν                   4. Σίκινος  7.8.99

Οι καιροί άλλαξαν, τώρα δεν σκοτώνουν τα όνειρα,

– άλλωστε ποτέ δεν μπορούσαν. –

Απλά σε σημαδεύουν με το δάκτυλο και προσπαθούν

να σε στριμώξουν στη γωνία.

Εσύ όμως δεν ανησυχείς γιατί ξέρεις,

με το δάκτυλο ζωγραφίζεις μια πόρτα στον τοίχο και δραπετεύεις

από μια Τροία που φλέγεται.

Να πας πού;

Μα εκεί,

που τα όνειρα τραγουδούν ακόμα.

Όλοι οι φίλοι μου είναι εκεί,

φορώντας το γνωστό πανωφόρι,

το πλατύγυρο καπέλο και τα χιλιοταξιδεμένα παπούτσια,

είναι εκεί με τα χέρια σταυρωμένα στην αγκαλιά τους,

επειδή η αλήθεια είναι μέσα τους και την αγγίζουν,

με τα μάτια τους κλειστά,

επειδή οι εικόνες ανείπωτης ομορφιάς προσπαθούν να πετάξουν,

με ένα απέραντο χαμόγελο στα χείλη,

επειδή κατάφεραν να ξεγελάσουν το θάνατο.

Και το πρωί,

οι Νεκροθάφτες της Ιστορίας γυρίζουν θλιμμένοι

γιατί άδικα  προσπαθούσαν όλοι τη νύχτα να τους θάψουν.