11. Θα σε ακολουθήσω

Σε είδα να στέκεσαι ψηλά σε μια χωματερή,

Κρανίου τόπος*  την λέγανε

Έψαχνες ότι απόμεινε από

– έναν παλιό έρωτα που τον πέταξαν εκεί,

– ένα γράμμα με σημείωση επάνω του,  Άγνωστος,

– ένα ρολόι με τσακισμένους τους δείκτες,

– μια σιωπή που γνώριζε τα πάντα,

– μια προσευχή που δεν ειπώθηκε ποτέ δυνατά.

Θα σε ακολουθήσω μέσα στους δρόμους

της αποσύνθεσης, της φθοράς,

εκεί που οι τοίχοι ματώνουν από τις αφίσες,

φωνάζουν τα ίδια χιλιοειπωμένα συνθήματα

και τα όνειρα στάζουν μελάνι,

σαν αίμα από μια ανοιχτή πληγή.

Θα σε ακολουθήσω εκεί,

που τελειώνει ο κόσμος και αρχίζει το αιώνιο μυστικό,

όπως κάποιος ακολουθεί τη βροχή,

όπως χάνεται σε μια πόλη που σβήνει τα φωτά της,

μια πόλη που ντρέπεται που υπάρχει.

Όπως η φωνή επιστρέφει άδεια από μια εποχή

που δεν καταδέχτηκε να υπάρξει.

Θα σε ακολουθήσω

γιατί ανάμεσα στη σκιά σου και τη σκιά μου,

γεννήθηκε ένα φως που φωτίζει το δρόμο.

*Κατα Ματθαίον Ευαγγέλιο 27, 33